ர்ர்ரிப்பீட்டு

அன்று மாலை நானும் என் நண்பர்களும் வழக்கமாக அமரும் நண்பனின் வீட்டு திண்ணையில் அமர்ந்திருந்தோம். இதுவரை எத்தனையோ கஷ்டங்களை அனுபவித்திருக்கிறேன் அதெல்லாம் இதோடு ஒப்பிட்டு கூடப் பார்க்கமுடியவில்லை. நான் மிகவும் மனம் நொந்திருப்பதால் எல்லோரும் ஆறுதல் கூறும் நோக்குடன் வந்திருந்தனர். "இதெல்லாம் ஈஸியா எடுத்துக்கணும்" "வாழ்க்கையில இதெல்லாம் சகஜம்" "இந்த மாதிரி நேரத்திலதான் மனசவிட்டுறகூடாது" என பல அறிவுரைகள். எல்லாம் கடைசியா எங்கு வந்து நிற்பார்கள் என்று அனுபவமிருப்பதால் "சரக்கடிக்கலாம் மச்சி" என்றவுடன் மகிழ்ச்சியை வெளிக்காட்டாமல் "உன்னோட துக்கத்துல பங்கெடுக்குறதுல ஒரு நிம்மதி கிடைக்குதுடா" என்று தீனா டபுள் மீனீங்கில் சொன்ன வார்த்தை புரிந்தாலும், எனக்கும் சரக்கடிக்கணும் போல இருந்ததால் அவன் மேல் கோபப்படவில்லை.


அனைவரும் கிளம்ப தயாரான போது தான் அந்த அதிசய சம்பவம் நடந்தது. தெருவில் ஒரு 18 வயதுமிக்க ஒரு அழகிய தேவதை அன்ன நடையென நடந்து வந்தாள். அவளைப் பார்த்ததும் என் இதய துடிப்பு கழுத்துக்கும் வயிற்றுக்கும் ஓட ஆரம்பித்தது. அச்சு அசப்பில் சிநேகாவை உரித்து வைத்திருந்தாள். அவளை பார்த்ததும் அனைவரும் மெய்மறந்து நின்றோம். அப்படியே நடந்து என் வீடு எதிரில் ஒரு மூன்று வீடு தள்ளி உள்ள வீட்டில் நுழைந்தாள். ஒரு ஐந்து நிமிடம் என்ன நடந்தது என்று தெரியவில்லை. நண்பர்களுக்கும் அதே நிலைமை. மனதில் உள்ள வலி மறந்து மனது இறக்கை முளைத்து பறப்பது போல் ஒரு உணர்வு. திரும்பி தீனாவைப் பார்த்த போது கண்ணில் ஒரு காமத்தீ கொழுந்து விட்டு எரிந்தது கண்டு நான் பதற்றமடைந்து "மச்சி கண்டதும் காதல பத்தி என்ன நினைக்கிற?" என ஒரு துண்டு போட்டு ரிசர்வ் செய்தேன். மூன்றாவது கண் மூலம் எல்லாரும் என்னை வில்லனைப் போல் பார்த்தனர்.


அந்த பெண்ணின் பின்னால் செந்தில் சைக்கிளில் வந்தான். ஏரியாவில் எல்லா பெண்களின் விவரமும் அவனுக்கு அத்துப்பிடி.

அவனே வந்து "டேய் பார்த்தயா, அதான் சொப்னா நம்ம சௌந்தரபாண்டி ஸ்கூல்ல தான் +2 படிக்கிறா, இதுக்கு முன்ன கும்மாளம்மன் கோவில் தெருவில இருந்தாங்க இப்ப காலி பண்ணி இங்க வந்துட்டாங்க" என்று மூச்சுவிடாமல் சொன்னான்.

சசி "ஆள் எப்படி?"என்றான்.

செந்தில் "அவளுக்கு நிறைய பாய் பிரண்ட்ஸ் இருக்கான்கடா, நம்ம கீரைத் தோட்டம் பசங்க இருக்காங்கள, அதான்டா ரமேஷ் செட்டு அவன்க கிட்ட கூட பேசுவாடா" என்றான். கொஞ்சம் பிதிர்லு ஆனது. ஏற்கனவே விஜய் டைப்பிங் இன் ஸ்டிடூட்டில் படிக்கிற கவிதாவை சசி ரூட் விடும் போது அடிதடி ஆகி அடுத்த தடவை அவுங்க ஏரியாவில் நுழைந்தா "பொருள்" வரும் என்று மிரட்டிய பசங்க தான் அந்த கீரைத்தோட்ட பசங்க. எல்லோரும் ரமேஷ் பேரை கேட்டவுடன் ஜகா வாங்கினர். எனக்கு லைன் க்ளியர் ஆனது.


என் முயற்சியின் முதலாக, முதல் இரண்டு வாரம் அவள் கண்ணில் படும் படி நின்றேன். மூன்றாவது வாரம் சிரித்தேன். பின்பு அவளிடம் வலிய சென்று பேசினேன்.


மனச தளர விடாம நான் செய்த முயற்சி வீண் போகல. நாலாவது வாரம் அவளே என்கிட்ட வந்து பேசினா. இன்னைக்கு கோவிலுக்கு போலாம்ன்னு நினைச்சுட்டுருக்கும் போது கடவுளே காலிங் பெல்ல அழுத்தி கூப்பிட்டு "எப்படி இருக்க"ன்னு கேட்டா (கும்பிட போன தெய்வம்.....இதைத் தான் வேற மாதிரி சொல்லலாமேன்னு...) எவ்ளோ சந்தோஷமா இருக்குமோ அதுக்கும் மேல ஒரு சந்தோஷமா இருந்துச்சு அன்னைக்கு. அவள் எந்த பந்தாவும் இல்லாமல் என்னுடன் பேசியது எனக்கு ஆச்சிரியமாக இருந்தது. ஒரே தெருவில் இருப்பதால் அடிக்கடி பேசிக்கொண்டோம். எல்லா அழகான பெண்ணுக்கும் வழக்கமாக செய்யும் மொட்டை மாடியில் படிப்பதில் அவளும் விதிவிலக்கல்ல. மொட்டை மாடியில் குறுக்கும் நெடுக்குமாக நடந்து அவள் படிக்கும் அழகே தனி . இருவரும் மொட்டை மாடியில் சைகையில் பேசிக்கொண்டோம். "வாடா" "போடா" என்று கூப்பிடும் வரை போனது எங்கள் நட்பு. அது வரைக்கும் எல்லாம் நன்றாகத்தான் சென்றது.


செந்தில் ஒரு நாள் பரபரப்புடன் "மச்சி மேட்டரு தெரியுமா, இன்னைக்கு நம்ம சொப்னாவும் ரமேஷையும் மகாராணி தியேட்டர் நூன் ஷோல ஒன்னா பார்த்தேன்டா" என்றான். இவனுக்கு எப்படிடா எல்லா விசயமும் தெரியுதுன்னு ஒரே ஆச்சர்யம்.

"டேய் அவுங்க ப்ரெண்ட்ஸ்டா இருந்தா சினிமாவுக்கு போறதல்லாம் சகஜம்டா" என்றேன்.

"நீ கூட ப்ரெண்டுதான் உன் கூட வருவாளா" என்று தினேஷ் கூறி எல்லார் முன்னாடியும் அசிங்கப்படுத்தினான். எல்லோரும் சிரித்தது எனக்கு அவமானமாக இருந்தது. நாளை எப்படியாவது என் காதலை சொல்லலாம் என்று முடிவெடுத்தேன்.

ஏற்கனவே சொதப்பிய அனுபவம் இருந்ததால் இந்த தடவை எங்க செட்டில் இந்த விஷயத்தில் ரொம்ப சீனியரான நிர்மலிடம் "மச்சி நீ எப்படிடா தேவிகிட்ட லவ்வ சொன்ன" என்று கேட்டேன்.

அவன் உடனே"அவளோட மகாபலிபுரம் போயிருந்தேன்ல அப்ப ரொம்ப நேரம் அமைதியா பேசாம இருந்தோம், அப்புறமா நான் அவ கையை மெதுவா புடிச்சி கொஞ்சம் டயலாக் விட்டேன் அப்படியே மயங்கிட்டா" என்றான் பெருமையாக.

பின்பு நானும் அதே போல் செய்யலாமென்று முடிவுக்கு வந்தேன். ஆனால் வெளியில் கூப்பிட்டால் வரமாட்டாள். நாளை மொட்டை மாடியில் பார்த்து சொல்லலாம் என்று முடிவுக்கு வந்தேன்.

மறுநாள் அவளது மொட்டை மாடிக்கு சென்றேன்.

"ஹேய் நீ எங்க இங்க" என்றாள்.

"ஒரு விஷயம் சொல்லணும் சொப்னா" என்றேன்.

"சொல்லு".

டக்கென்று கையைப் பிடித்து "சொப்னா நீ.. நான் உன்னை.... அது வந்து எப்படி சொல்றது" நாக்கு குளறியது.

அவள் "ஹேய் சீ கையை விடுடா"

"இல்ல சொப்னா என் மனசில உள்ளத புரிஞ்சுக்கோ"

"விடுடா அம்மாவை கூப்பிடுவேன்" எனக்கு அப்போது தான் உறைத்தது அவள் கையை விட்டேன். கையை விட்ட அடுத்த நிமிடம் "பளார்"........

இந்த தடவை சொப்னாவிடமும் சொதப்பினேன்....

மாடிப்படியை விட்டு கீழே இறங்கும் போது கடைசியாக அவளிடம் கண்கள் கலங்கி நான் பேசிய வார்த்தை "ரமேஷ் கிட்ட சொல்லிறாத சொப்னா...ப்ளீஸ்"


அன்று மாலை நானும் என் நண்பர்களும் வழக்கமாக அமரும் நண்பனின் வீட்டு திண்ணையில் அமர்ந்திருந்தோம். இதுவரை எத்தனையோ கஷ்டங்களை அனுபவித்திருக்கிறேன் அதெல்லாம் இதோடு ஒப்பிட்டு கூடப் பார்க்கமுடியவில்லை. நான் மிகவும் மனம் நொந்திருப்பதால் எல்லோரும் ஆறுதல் கூறும் நோக்குடன் வந்திருந்தனர். "இதெல்லாம் ஈஸியா எடுத்துக்கணும்" "வாழ்க்கையில இதெல்லாம் சகஜம்" "இந்த மாதிரி நேரத்தில........

5 பேர் கருத்து சொல்லியிருக்காங்க..:

Anonymous said...

kuppai

Bleachingpowder said...

கையில ப்ளேடால அவ பேர எழுதி காட்டுனீங்களா( அவ கையில இல்லீங்க, உங்க கையில).

இது வரைக்கும் நம்ம ரெண்டு பேரோட கதையும் ஒரே மாதிரி தான் இருக்கு. பாக்கலாம் யாரோட க்ளைமேக்சுல வயலென்ஸ் ஜாஸ்தினு :))

நான் ஆதவன் said...

//கையில ப்ளேடால அவ பேர எழுதி காட்டுனீங்களா( அவ கையில இல்லீங்க, உங்க கையில).//

ஏன் இந்த கொல வெறி... இருந்தாலும் சொல்றேன் உண்மையிலேயே அந்த சம்பவம் கூட நடந்திருக்கு ஆனா அது வேற பொண்ணு....

ஸ்ரீமதி said...

:))Nice..!!

நான் ஆதவன் said...

தங்களின் முதல் வருகைக்கும் கருத்துக்கும் நன்றி ஸ்ரீமதி

Related Posts with Thumbnails